روش های استفاده از باقیمانده بینایی برای آموزش و یادگیری دانش آموزان کم بینایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HCWNT02_3865

تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404

چکیده مقاله:

استفاده از باقیمانده بینایی در آموزش دانش آموزان کم بینا به عنوان یکی از موثرترین روش ها برای ارتقای یادگیری و توسعه مهارت های تحصیلی شناخته می شود. پژوهش های اخیر نشان می دهد که توجه به توانایی های باقی مانده بینایی، معلمان را قادر می سازد تا روش های تدریس را به گونه ای تنظیم کنند که فهم و درک مطالب برای دانش آموزان تسهیل شود. استفاده از ابزارهای کمک آموزشی مانند متن های بزرگ نمایی شده، نمودارها و تصاویر با کنتراست بالا باعث می شود دانش آموزان کم بینا بهتر بتوانند اطلاعات بصری را پردازش کنند. همچنین، محیط های یادگیری با نور کافی و کمترین بازتاب نور، تمرکز و انگیزه یادگیری را افزایش می دهد. طراحی فعالیت های آموزشی چندحسی، که همزمان از حس بینایی، شنوایی و لمسی بهره می گیرد، به تقویت حافظه و یادگیری مفاهیم کمک می کند. آموزش مهارت های تطبیقی، مانند استفاده از خطوط و نشانه های بصری، موجب خودکار شدن فرآیند یادگیری و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان می شود. معلمان و والدین نیز با دریافت آموزش های تخصصی در زمینه استفاده از باقیمانده بینایی می توانند نقش موثری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا کنند. بهره گیری از فناوری های دیجیتال و نرم افزارهای آموزشی با قابلیت بزرگ نمایی و تغییر کنتراست، فرصت های جدیدی برای یادگیری فعال ایجاد می کند. پژوهش ها نشان داده اند که ترکیب روش های سنتی و نوین آموزش بصری، یادگیری مفهومی و مهارت های شناختی را در دانش آموزان کم بینا تقویت می کند. همچنین، طراحی محتوای آموزشی متناسب با توانایی های بینایی فرد، باعث کاهش فشار روانی و افزایش مشارکت فعال در کلاس می شود. ایجاد برنامه های فردی آموزشی و ارزیابی مداوم توانایی های بینایی و یادگیری، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف را فراهم می آورد. توجه به جنبه های روانی و اجتماعی دانش آموزان کم بینا، به بهبود تعامل با همکلاسی ها و افزایش انگیزه تحصیلی کمک می کند. استفاده از باقیمانده بینایی نه تنها بر یادگیری محتوای درسی اثر مثبت دارد، بلکه مهارت های زندگی روزمره را نیز تقویت می کند. پژوهش ها تاکید می کنند که طراحی استراتژی های آموزشی مبتنی بر توانایی های باقی مانده بینایی، مسیر یادگیری را برای دانش آموزان کم بینا هموار می سازد.