مقایسه اثربخشی روش های آموزش مستقیم و آموزش مبتنی بر بازی در بهبود مهارت های ارتباطی کودکان اتیسم در مقطع ابتدایی

چکیدهمهارت های ارتباطی ضعیف یکی از چالش های اصلی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مقطع ابتدایی محسوب می شود و انتخاب روش آموزشی موثر برای بهبود این مهارت ها همواره مورد بحث بوده است. هدف این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو روش آموزش مستقیم و آموزش مبتنی بر بازی در بهبود مهارت های ارتباطی کلامی، غیرکلامی و اجتماعی این کودکان بود. این مطالعه با روش کتابخانه ای و از طریق تحلیل محتوای کیفی مطالعات مرتبط ایرانی انجام شد. یافته ها نشان داد هر دو روش در ابعاد مختلف موثرند، اما الگوی اثربخشی متفاوتی دارند. آموزش مستقیم در کسب مهارت های کلامی پایه و ساختاریافته کارآمدتر بود، درحالی که آموزش مبتنی بر بازی در ارتقای مهارت های ارتباطی خودانگیخته، غیرکلامی و اجتماعی و نیز تعمیم پذیری نتایج برتری نشان داد. نتیجه کلی حاکی از آن است که رویکردی تلفیقی و منعطف، با شروع از آموزش مستقیم برای مهارت های پایه و تعمیم آن ها در بستر بازی های هدفمند، می تواند راهبردی جامع تر و کاربردی تر برای معلمان و درمانگران فراهم آورد. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی و مربیان با اتخاذ نگاهی فردمحور، از نقاط قوت هر دو روش در طراحی مداخلات بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اتیسم ، مهارت های ارتباطی ، آموزش مستقیم ، آموزش مبتنی بر بازی ، مقطع ابتدایی