نقش معاون پرورشی در هماهنگی بین مدرسه، خانواده و نهادهای فرهنگی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_1045
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404
چکیده مقاله:
نقش معاون پرورشی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام تربیتی مدرسه، در ایجاد و تقویت هماهنگی میان مدرسه، خانواده و نهادهای فرهنگی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در شرایط کنونی که تحولات اجتماعی، فرهنگی و رسانه ای بر فرآیند تربیت دانش آموزان تاثیر عمیق گذاشته است، مدرسه به تنهایی قادر به پاسخ گویی به همه نیازهای تربیتی نسل نوجوان و جوان نیست. ازاین رو، معاون پرورشی با ایفای نقش حلقه واسط و تسهیل گر ارتباطی، می تواند زمینه هم افزایی میان سه رکن اساسی تربیت یعنی مدرسه، خانواده و نهادهای فرهنگی تربیتی جامعه را فراهم سازد.معاون پرورشی از یک سو با شناسایی نیازها، استعدادها و چالش های تربیتی دانش آموزان و از سوی دیگر با آگاهی از ظرفیت ها و امکانات خانواده ها و نهادهای فرهنگی، نقش موثری در برنامه ریزی، هدایت و اجرای فعالیت های پرورشی ایفا می کند. این نقش شامل طراحی برنامه های مشترک فرهنگی، دینی، اجتماعی و اخلاقی، ایجاد بسترهای ارتباطی مستمر با والدین، هماهنگی با مراکز فرهنگی، مساجد، کانون های فرهنگی هنری و سازمان های مردم نهاد، و همچنین تقویت مشارکت خانواده ها در فعالیت های مدرسه است. چنین رویکردی موجب موثری در برنامه ریزی، هدایت و اجرای فعالیت های پرورشی ایفا می کند. این نقش شامل طراحی برنامه های مشترک فرهنگی، دینی، اجتماعی و اخلاقی، ایجاد بسترهای ارتباطی مستمر با والدین، هماهنگی با مراکز فرهنگی، مساجد، کانون های فرهنگی هنری و سازمان های مردم نهاد، و همچنین تقویت مشارکت خانواده ها در فعالیت های مدرسه است. چنین رویکردی موجب انسجام تربیتی، کاهش تعارض های تربیتی و افزایش اثرگذاری برنامه های آموزشی و پرورشی می شود.از منظر تربیتی، هماهنگی میان مدرسه، خانواده و نهادهای فرهنگی به ارتقای هویت دینی و ملی، تقویت ارزش های اخلاقی و اجتماعی، افزایش مسئولیت پذیری و مهارت های زندگی دانش آموزان منجر می شود. معاون پرورشی با بهره گیری از مهارت های ارتباطی، مدیریتی و فرهنگی، می تواند نقش راهبردی در ایجاد اعتماد متقابل میان این نهادها ایفا کرده و از پراکندگی و موازی کاری در فعالیت های تربیتی جلوگیری کند. در نهایت، موفقیت معاون پرورشی در این حوزه، زمینه ساز تربیت متوازن، پایدار و هماهنگ دانش آموزان و تحقق اهداف کلان نظام تعلیم و تربیت خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پرستو رحمانی نمین
مربی پرورشی