واکاوی چالش های مدیریتی معاونان پرورشی در مدارس دولتی

معاونان پرورشی در مدارس دولتی یکی از ارکان کلیدی تحقق اهداف تربیتی و فرهنگی نظام آموزشی محسوب می شوند، اما در عمل با مجموعه ای از چالش های مدیریتی، ساختاری و محتوایی روبه رو هستند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و روش کیفی، به بررسی عوامل موثر بر بروز این چالش ها و پیامدهای آن بر کیفیت فعالیت های پرورشی پرداخته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که مهم ترین موانع شامل کمبود منابع و بودجه اختصاص یافته به فعالیت های پرورشی، محدودیت اختیارات تصمیم گیری، حجم بالای وظایف غیرمرتبط، فقدان آموزش های تخصصی کافی برای معاونان، نبود نظام ارزیابی دقیق عملکرد، کم توجهی مدیران به بخش پرورشی، تغییرات مکرر سیاست ها و آیین نامه ها، و چالش در ایجاد تعامل موثر با اولیا و نهادهای فرهنگی بیرون از مدرسه می باشد.یافته ها نشان می دهد که بخش قابل توجهی از این مشکلات ناشی از ضعف در هماهنگی بین سازمانی، نبود رویکرد یکپارچه در مدیریت مدرسه، و کم رنگ بودن نگاه بلندمدت به تربیت دانش آموزان است. همچنین، فشار ناشی از کمبود زمان، انتظارات متناقض میان آموزش و پرورش رسمی، و تغییرات فرهنگی–اجتماعی جامعه، معاونان پرورشی را با تعارض نقش روبه رو می کند. این چالش ها گاه منجر به کاهش کیفیت برنامه ها، افت انگیزه کاری، و دور شدن اهداف تربیتی از واقعیت اجرایی می گردد.بر اساس تحلیل نتایج، راهکارهایی چون توانمندسازی معاونان پرورشی از طریق آموزش های ضمن خدمت تخصصی، افزایش منابع مالی و انسانی، تفویض اختیارات مناسب، تدوین شاخص های ارزیابی عملکرد شفاف، تقویت ارتباط میان مدرسه با خانواده و جامعه محلی، و ایجاد سیاست های پایدار و باثبات در حوزه پرورشی پیشنهاد شده است. توجه به این موارد می تواند نقش معاونان پرورشی را در تحقق ماموریت های فرهنگی–تربیتی مدارس دولتی ارتقاء بخشد و پیوند میان آموزش رسمی و پرورش فراگیر را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت پرورشی ، معاون پرورشی ، مدارس دولتی ، چالش های مدیریتی ، تربیت فرهنگی–اخلاقی ، نظام آموزشی ایران ، توانمندسازی نیروی انسانی