نقش توانمندسازی اجتماعی معلمان در پرورش شایستگی های ارتباطی دانش آموزان در محیط های یادگیری

شایستگی های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان از ارکان اساسی رشد فردی، سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی به شمار می روند و ضعف در این مهارت ها می تواند پیامدهایی همچون انزوا، افت انگیزشی و بروز تعارضات رفتاری به همراه داشته باشد. مدرسه به عنوان مهم ترین بستر اجتماعی سازی رسمی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری این توانمندی ها ایفا می کند و در این میان، معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرایند آموزشی، تاثیری مستقیم بر الگوهای رفتاری دانش آموزان دارند. توانمندسازی اجتماعی معلمان از طریق آموزش مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، همدلی، مدیریت تعارض و هدایت تعاملات گروهی، زمینه ای فراهم می سازد تا فضای کلاس درس به محیطی مشارکتی، حمایت گر و غنی از تجربه های اجتماعی مثبت تبدیل شود. شواهد پژوهشی حاکی از آن است که زمانی که معلمان از مهارت های اجتماعی پیشرفته برخوردارند، دانش آموزان نیز فرصت بیشتری برای تمرین رفتارهای اجتماعی سازنده می یابند و در نتیجه سطح همکاری، مسئولیت پذیری و تعامل سالم میان آنان افزایش می یابد. بنابراین تمرکز بر آموزش اجتماعی معلمان می تواند راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت روابط انسانی در مدرسه و پرورش نسلی توانمند در ارتباطات اجتماعی باشد.