بررسی رابطه سبک های تدریس معلمان با رضایت شغلی و انگیزه یادگیری دانش آموزان

رضایت شغلی معلمان و انگیزه یادگیری دانش آموزان از عوامل کلیدی در افزایش کیفیت فرآیند آموزشی محسوب می شوند. سبک تدریس معلمان به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی و تجربه یادگیری دانش آموزان، می تواند نقش مهمی در شکل دهی رضایت شغلی معلمان و ایجاد انگیزه یادگیری مثبت در دانش آموزان ایفا کند. پژوهش های اخیر نشان می دهند سبک های تدریس مشارکتی و فعال، ارتباط مستقیمی با افزایش انگیزه یادگیری و رضایت شغلی دارند، در حالی که سبک های تدریس سنتی و معلم محور ممکن است اثر معکوس بر این عوامل داشته باشند (کریمی، ۱۳۹۸؛ محمدی و همکاران، ۱۴۰۰). از طرف دیگر، رضایت شغلی معلمان می تواند به شکل غیرمستقیم بر انگیزه یادگیری دانش آموزان اثرگذار باشد، زیرا معلمان راضی و متعهد، محیط آموزشی جذاب و حمایتی فراهم می کنند. این مقاله با هدف بررسی رابطه میان سبک های تدریس معلمان، رضایت شغلی و انگیزه یادگیری دانش آموزان، به مطالعه ای مروری و تحلیلی می پردازد. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهند که سبک تدریس فعال و تعامل محور، منجر به ایجاد انگیزه یادگیری در دانش آموزان و افزایش رضایت شغلی معلمان می شود (بندورا، ۱۹۷۷؛ هال و همکاران، ۲۰۱۵). نتایج این پژوهش می تواند برای سیاستگذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در بهبود کیفیت آموزش و ارتقای انگیزه یادگیری دانش آموزان مفید باشد