یادگیری مشارکتی به مثابه محرک توانمندسازی مهارتی دانش آموزان در نظام آموزشی نوین

تحولات معاصر آموزشی نشان می دهد رویکردهای مشارکتی نقش اساسی در پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی و فردی دانش آموزان ایفا می کنند. یکی از بسترهای موثر تحقق این رویکرد، تعاونی های آموزشی هستند که با فراهم سازی فرصت تعامل هدفمند، مسئولیت پذیری مشترک و تجربه یادگیری فعال، زمینه رشد مهارت های کاربردی را فراهم می سازند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ساختارهای تعاونی در توانمندسازی مهارت های تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان انجام شد. نتایج حاکی از آن است که مشارکت معنادار در فعالیت های تعاونی موجب افزایش خودنظم دهی یادگیری، بهبود توان حل مسئله، تقویت ارتباط موثر و رشد انگیزش پیشرفت می شود. همچنین تجربه نقش های گروهی مختلف، احساس شایستگی و تعلق آموزشی را تقویت کرده و به مشارکت تحصیلی پایدار می انجامد. یافته ها بر ضرورت بازطراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر همکاری سازمان یافته تاکید دارند و تعاونی های آموزشی را به عنوان ابزاری کارآمد برای پیوند آموزش نظری با مهارت های عملی معرفی می کنند.