تاثیر رویکردهای یادگیری فعال بر افزایش انگیزه و تعامل دانش آموزان در کلاس

یادگیری فعال به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین، با تمرکز بر مشارکت مستقیم دانش آموزان در فرآیند یادگیری و تعامل مستمر با محتوا و هم کلاسی ها، موجب ارتقای انگیزه درونی و افزایش تعامل آنان می شود. این رویکرد، برخلاف روش های سنتی، دانش آموزان را از نقش منفعل به نقش فعال در فرایند یادگیری تبدیل می کند و امکان تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری گروهی را فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه و تعامل دانش آموزان انجام شد و از نوع کمی و توصیفی-پیمایشی است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری شد و تحلیل آماری نشان داد که روش های یادگیری فعال، به ویژه فعالیت های گروهی و پروژه محور، ارتباط مثبت و معناداری با انگیزه و تعامل دانش آموزان دارند. یافته ها حاکی از آن است که استفاده مداوم از روش های فعال در کلاس می تواند باعث افزایش مشارکت، علاقه و مسئولیت پذیری دانش آموزان شود و به معلمان در طراحی محیط های یادگیری تعاملی و انگیزه بخش کمک کند.