نقش یادگیری فعال در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

یادگیری فعال به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، جایگاه ویژه ای در بهبود کیفیت فرایند یاددهی یادگیری یافته است و نقش آن در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت قرار گرفته است. در این رویکرد، دانش آموزان از حالت دریافت کننده منفعل اطلاعات خارج شده و با مشارکت در بحث ها، فعالیت های گروهی، حل مسئله، کاوش و تجربه عملی، نقش فعالی در ساخت دانش ایفا می کنند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش یادگیری فعال در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان و تبیین سازوکارهای روان شناختی و آموزشی اثرگذار در این فرایند است. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای یادگیری فعال می تواند با افزایش احساس شایستگی، خودمختاری و ارتباط اجتماعی، انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت کرده و نگرش آنان نسبت به یادگیری را بهبود بخشد. همچنین این روش ها با ایجاد محیط های یادگیری پویا و معنادار، میزان مشارکت تحصیلی، تمرکز و پایداری در انجام تکالیف را افزایش می دهند. نتایج نشان می دهد یادگیری فعال نه تنها موجب ارتقای انگیزش تحصیلی می شود، بلکه به رشد مهارت های شناختی، اجتماعی و هیجانی نیز کمک می کند و می تواند به عنوان یکی از رویکردهای موثر در نظام های آموزشی مورد توجه برنامه ریزان درسی و معلمان قرار گیرد.