بررسی رابطه میان اضطراب از محیط کارگاه و کیفیت کار هنرجویان هنرستان

چکیدهامروزه هنرستان های فنی و حرفه ای نقش محوری در تربیت نیروی کار ماهر ایفا می کنند و کیفیت خروجی هنرجویان، شاخص مهمی در ارزیابی اثربخشی این مراکز است. محیط کارگاه به عنوان هسته اصلی آموزش عملی، می تواند همزمان هم بستری برای یادگیری موثر و هم منبع ایجاد اضطراب باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان اضطراب ناشی از محیط کارگاه و کیفیت کار هنرجویان و با روش تحقیق کتابخانه ای و مرور تحلیلی انجام شده است. در این راستا، مفاهیم کلیدی «اضطراب کارگاه» (شامل ابعادی چون اضطراب عملکرد، ایمنی و ارزیابی) و «کیفیت کار» (شامل معیارهایی مانند دقت، رعایت استانداردها و زمان بندی) بر اساس مبانی نظری مرتبط از جمله نظریه اضطراب-عملکرد یرکز-دادسون و نظریه خودکارآمدی بندورا تشریح شد. سپس با مرور نظام مند پژوهش های پیشین داخلی و خارجی در حوزه های مشابه (مانند آموزش پزشکی و مهندسی)، رابطه این دو متغیر تحلیل گردید. یافته های تحلیلی این مطالعه حاکی از آن است که سطح متوسطی از اضطراب می تواند انگیزه بخش باشد، اما اضطراب شدید و مزمن در محیط کارگاه—ناشی از عواملی مانند ترس از شکست، ابزارهای خطرناک، فشار زمانی و روابط با مربی—به طور معناداری منجر به کاهش خودکارآمدی، افت تمرکز و در نهایت کاهش کیفیت محصول کار هنرجو می گردد. این رابطه تحت تاثیر متغیرهای تعدیل گری مانند حمایت مربی و تجربه قبلی هنرجو قرار دارد. بر این اساس، نتیجه گیری کلی مقاله بر لزوم مدیریت و کاهش عوامل اضطراب زای محیط کارگاه از طریق ایجاد فضای ایمن روانی، آموزش تدریجی مهارت ها و بازنگری در روش های ارزشیابی، به منظور ارتقای کیفیت آموزش عملی و محصول کار هنرجویان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اضطراب کارگاه ، کیفیت کار ، هنرجوی هنرستان ، آموزش فنی و حرفه ای ، ایمنی روانی ، خودکارآمدی.