نقد و بررسی روش تدریس بدیعه پردازی و چالش های اجرای آن

چکیدهروش تدریس بدیعه پردازی، با تکیه بر استعاره و تفکر خلاق، به دنبال شکستن چارچوب های ذهنی تثبیت شده در یادگیرندگان و ایجاد درک عمیق تر از مفاهیم است. این روش که ریشه در نظریه های خلاقیت دارد، با به کارگیری فنونی چون «آشنازدایی» و «شخصی سازی»، مفاهیم پیچیده و انتزاعی را به تجاربی ملموس و قابل درک تبدیل می کند. هدف این مقاله، نقد و بررسی این روش و شناسایی چالش های فراروی اجرای موثر آن در محیط های آموزشی است. بررسی حاضر که به روش کتابخانه ای و با مطالعه اسناد و پیشینه پژوهشی انجام شده است، نشان می دهد که اگرچه بدیعه پردازی در افزایش انگیزه، تقویت خلاقیت و تعمیق یادگیری دانش آموزان از پتانسیل بالایی برخوردار است، اما با موانع نظری و عملی قابل توجهی روبروست. چالش هایی نظری از قبیل عدم وجود چارچوب ارزیابی مشخص برای محصولات خلاقانه، و چالش های عملی همچون نیاز به زمان زیاد، ضرورت تسلط و خلاقیت بالای معلم، همگن نبودن دانش آموزان، فضای فیزیکی محدود کلاس ها و مقاومت در برابر تغییر در سیستم های سنتی آموزشی، اجرای گسترده و صحیح آن را با مشکل مواجه می سازد. مقاله حاضر در نهایت بر این نکته تاکید دارد که غلبه بر این چالش ها مستلزم برنامه ریزی دقیق، آموزش تخصصی معلمان، انعطاف در برنامه ریزی درسی و ایجاد فرهنگ پذیرش روش های نوین در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روش تدریس بدیعه پردازی ، خلاقیت ، استعاره ، چالش های اجرایی ، آشنازدایی ، روش های نوین تدریس.