نقد سیستم حافظه محوری در مدارس و ضرورت تمرکز بر مهارت های زندگی

چکیدهنظام های آموزشی در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، برای دهه ها بر پایه ی رویکرد حافظه محوری و انتقال دانش نظری بنا شده اند. این سیستم، با تاکید یک جانبه بر سنجش های کمی و حفظ مطالب، پیامدهای ناگواری برای پرورش نسل آینده در پی داشته است. این مقاله، با روش تحقیق کتابخانه ای و با بررسی متون و پیشینه ی تحقیق موجود، به نقد ریشه ای سیستم حافظه محوری حاکم بر مدارس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که این رویکرد به طور سیستماتیک باعث تضعیف مهارت های تفکر نقادانه، خلاقیت، حل مسئله و یادگیری معنادار در دانش آموزان شده و ضمن ایجاد اضطراب و بی علاقگی آموزشی، آنان را برای مواجهه با چالش های پیچیده ی زندگی واقعی و عصر حاضر ناتوان ساخته است. در مقابل، مقاله با تاکید بر ضرورت تحولی بنیادین، تمرکز بر آموزش مهارت های زندگی را به عنوان راهکاری اساسی پیشنهاد می دهد. مهارت هایی چون مدیریت هیجان، ارتباط موثر، تصمیم گیری، تفکر خلاق و همکاری که سازگاری، تاب آوری و توانمندی فردی و اجتماعی دانش آموزان را ارتقا می بخشند. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که عبور از پارادایم منسوخ حافظه محوری و تلفیق سنجیده و برنامه ریزی شده ی مهارت های زندگی در هسته ی برنامه های درسی و روش های ارزشیابی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای کارآمدسازی نظام آموزشی و پرورش شهروندانی توانمند و جامع نگر است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سیستم حافظه محور ، مهارت های زندگی ، نظام آموزشی ، تفکر نقادانه ، برنامه درسی ، ارزشیابی آموزشی.