بررسی نقش والدین در پیشرفت تحصیلی فرزندان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی است که تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد. در این میان، خانواده و به ویژه والدین به عنوان نخستین نهاد تربیتی، نقش بسزایی در شکل گیری نگرش ها، انگیزش و رفتارهای تحصیلی فرزندان ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش والدین در پیشرفت تحصیلی فرزندان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و به روش همبستگی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان و والدین آنان بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد نقش والدین و پیشرفت تحصیلی گردآوری شده است. داده ها با بهره گیری از آزمون های آماری توصیفی، تحلیل واریانس، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج فرضی پژوهش نشان داد که بین میزان مشارکت والدین و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، حمایت عاطفی والدین بیشترین سهم را در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به خود اختصاص داد. نظارت تحصیلی و فراهم سازی محیط یادگیری مناسب در خانه نیز از دیگر عوامل موثر شناسایی شدند. یافته های پژوهش بر ضرورت توجه نظام آموزشی به تقویت تعامل خانواده و مدرسه و آموزش والدین به منظور ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، مشارکت والدین ، حمایت عاطفی ، نظارت تحصیلی ، خانواده و مدرسه