بررسی رابطه میان سواد حرکتی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان دوره اول ابتدایی

سواد حرکتی یکی از عوامل مهم در رشد جسمانی و شناختی کودکان است و می تواند بر عملکرد تحصیلی آنان تاثیرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان سواد حرکتی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره اول ابتدایی در شهر اهواز بود. این مطالعه از نوع همبستگی و توصیفی–تحلیلی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره اول ابتدایی مدارس دولتی اهواز در سال تحصیلی جاری بود و نمونه ای با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد سواد حرکتی و نمرات تحصیلی دانش آموزان در دروس فارسی و ریاضی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد که بین تمامی ابعاد سواد حرکتی (مهارت های پایه، مهارت های پیچیده و هماهنگی حرکتی و ادراکی) و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۰۱). بیشترین همبستگی مربوط به مجموع سواد حرکتی (r=۰.۵۶) و هماهنگی حرکتی و ادراکی (r=۰.۵۳) بود. همچنین، میانگین عملکرد تحصیلی دختران نسبت به پسران کمی بالاتر بود. یافته های این پژوهش تاکید می کند که ارتقای سواد حرکتی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند. بنابراین، ادغام فعالیت های حرکتی هدفمند در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی و آموزش والدین و معلمان برای تقویت مهارت های حرکتی، می تواند راهکاری موثر برای ارتقای یادگیری و رشد همه جانبه کودکان باشد.

کلیدواژه ها:

سواد حرکتی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان دوره اول ابتدایی ، هماهنگی حرکتی و ادراکی ، اهواز