تاثیر درمان گروهی متمرکز بر هیجان بر بهبود عملکرد فردی، آسیب پذیری و روابط بین فردی در مراجعین دارای ترومای شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر درمان گروهی متمرکز بر هیجان بر بهبود عملکرد فردی، کاهش آسیب پذیری و ارتقای کیفیت روابط بین فردی در مراجعین دارای تجربه ترومای شهر اصفهان انجام شد نمونه پژوهش شامل افراد مبتلا به اختلالات ناشی از تجربه ترومایی انتخاب شده از مراکز روان درمانی شهر اصفهان بود روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود مراجعین به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و گروه آزمایش تحت مداخلات درمان گروهی متمرکز بر هیجان قرار گرفت ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش عملکرد فردی، آسیب پذیری و کیفیت روابط بین فردی بود داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند نتایج نشان داد که مداخلات درمان گروهی متمرکز بر هیجان باعث بهبود قابل توجه عملکرد فردی و کاهش آسیب پذیری روانی مراجعین شد همچنین روابط بین فردی آنان بهبود یافته و رضایت فردی و اجتماعی افزایش یافت یافته ها نشان می دهد که تمرکز بر هیجان در قالب درمان گروهی می تواند به عنوان رویکرد موثر برای مراجعین دارای تجربه ترومایی مورد استفاده قرار گیرد و ضمن ارتقای توانمندی های فردی، زمینه بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش آسیب پذیری روانی را فراهم آورد نتایج این پژوهش می تواند برای متخصصان روان شناسی بالینی، مشاوران و روان درمانگران در طراحی برنامه های درمانی گروهی مبتنی بر هیجان کاربرد داشته باشد و اهمیت توجه به جنبه های هیجانی درمان در بازسازی روانی و بهبود کیفیت زندگی افراد ترومایی را تاکید کند

کلیدواژه ها:

درمان گروهی ، هیجان ، عملکرد فردی ، آسیب پذیری ، روابط بین فردی.