نقش تعامل معلم و دانش آموز در بهبود کیفیت فرآیند یادگیری در مدارس ابتدایی

تعامل موثر میان معلم و دانش آموز یکی از ارکان اساسی در بهبود کیفیت فرآیند یادگیری در مدارس ابتدایی به شمار می رود. در دوره ابتدایی، دانش آموزان در حساس ترین مرحله رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی قرار دارند و نوع ارتباطی که با معلم خود تجربه می کنند، نقش تعیین کننده ای در نگرش آنان نسبت به یادگیری، مدرسه و حتی آینده تحصیلی شان ایفا می کند. تعامل مثبت معلم و دانش آموز، فضایی امن و حمایتی ایجاد می کند که در آن دانش آموزان احساس ارزشمندی، اعتمادبه نفس و انگیزه برای مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی دارند.معلمانی که از شیوه های تعاملی مناسب مانند گوش دادن فعال، بازخورد سازنده، تشویق، احترام به تفاوت های فردی و مشارکت دادن دانش آموزان در فرآیند تدریس استفاده می کنند، زمینه یادگیری عمیق تر و معنادارتر را فراهم می سازند. این نوع تعامل باعث می شود دانش آموزان به جای حفظ صرف مطالب، درک مفهومی بهتری از محتوا داشته باشند و مهارت هایی چون تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری را توسعه دهند. افزون بر این، ارتباط عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز می تواند اضطراب یادگیری را کاهش داده و نگرش مثبت تری نسبت به مدرسه ایجاد کند.از سوی دیگر، ضعف در تعامل معلم و دانش آموز می تواند منجر به کاهش انگیزه، افت تحصیلی، بی توجهی و حتی بروز مشکلات رفتاری شود. بنابراین، توجه به کیفیت ارتباطات انسانی در کلاس درس، به ویژه در مقطع ابتدایی، امری ضروری است. نتایج پژوهش ها نشان می دهد که آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان و توجه به رویکردهای دانش آموزمحور، تاثیر قابل توجهی بر بهبود فرآیند یادگیری دارد. در مجموع، تعامل سازنده معلم و دانش آموز نه تنها کیفیت آموزش را ارتقا می دهد، بلکه به پرورش شخصیت، مهارت های اجتماعی و رشد همه جانبه دانش آموزان نیز کمک می کند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و دانش آموز ، کیفیت یادگیری ، فرآیند آموزشی ، مدارس دولتی ، یادگیری معنادار ، ارتباط آموزشی.