بررسی نقش فناوری های نوین و هوش مصنوعی در تدریس مفاهیم علوم اجتماعی در آموزش متوسطه: (مقایسه ایران و چند کشور توسعه یافته)

در عصر دیجیتال، تغییرات سریع فناوری، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه کرده است. این پژوهش به بررسی تاثیر فناوری های نوین و هوش مصنوعی در تدریس مفاهیم علوم اجتماعی در مقطع متوسطه می پردازد و هدف آن ارزیابی قابلیت های این فناوری ها در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه تفکر انتقادی در دانش آموزان است. با توجه به وضعیت نظام آموزشی ایران، این مطالعه به تحلیل شکاف های موجود در کاربست فناوری های نوین در آموزش علوم اجتماعی می پردازد و تجربیات کشورهایی مانند فنلاند، کره جنوبی و ایالات متحده را به عنوان نمونه های موفق مورد بررسی قرار می دهد.بر اساس رویکرد توصیفی–تحلیلی و استفاده از روش های تحلیل اسنادی، این پژوهش به شناسایی الگوهای موثر در ادغام فناوری های هوش مصنوعی در فرآیند تدریس می پردازد. نتایج نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی، به ویژه از طریق پلتفرم های یادگیری تطبیقی و ابزارهای شبیه سازی، می تواند به بازطراحی روش های آموزشی و بهبود سواد اجتماعی دانش آموزان کمک کند. این مقاله بر لزوم بازنگری در سیاست ها و روش های آموزشی ایران و ایجاد چارچوبی منسجم برای ادغام فناوری های نوین در یادگیری علوم انسانی تاکید می کند.