بررسی یادگیری ترکیبی به عنوان یک رویکرد نوین در آموزش وپرورش، ترکیبی از آموزش حضوری و آنلاین و تاثیر استفاده از ابزارهای دیجیتال در بهبود فرآیند یادگیری

یادگیری ترکیبی به عنوان یک رویکرد نوین در آموزش وپرورش، ترکیبی از آموزش حضوری و آنلاین است که با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، امکانات و فرصت های جدیدی را برای بهبود فرآیند یادگیری فراهم می آورد. این روش می تواند به ارتقای کیفیت آموزشی، افزایش دسترس پذیری به منابع آموزشی و شخصی سازی فرآیند یادگیری کمک کند. با استفاده از ابزارهای دیجیتال مانند پلتفرم های آنلاین، نرم افزارهای آموزشی، گیمیفیکیشن و اپلیکیشن های موبایلی، دانش آموزان می توانند به شیوه ای تعاملی و جذاب یاد بگیرند، به محتوای آموزشی در هر زمان و مکانی دسترسی داشته باشند و یادگیری خود را بر اساس نیازهای فردی و سرعت خود تنظیم کنند. از سوی دیگر، این ابزارها به معلمان کمک می کنند تا کیفیت تدریس خود را بهبود بخشند، محتوای آموزشی را بر اساس نیازهای دانش آموزان شخصی سازی کنند و از روش های تدریس مدرن بهره مند شوند. با این حال، چالش هایی همچون نابرابری دسترسی به فناوری، مشکلات فنی و مقاومت در برابر تغییرات در برخی معلمان و دانش آموزان وجود دارد که می تواند در مسیر اجرای یادگیری ترکیبی مانع ایجاد کند. با این وجود، در صورتی که این چالش ها مدیریت شوند و زیرساخت های لازم برای آموزش دیجیتال فراهم گردد، یادگیری ترکیبی در درازمدت می تواند به پیشرفت های چشمگیری در فرآیند یادگیری و تدریس منجر شود. به ویژه در شرایطی که یادگیری از راه دور و آنلاین بیش از پیش اهمیت یافته است، این روش می تواند شکاف های آموزشی را کاهش داده و فرصتی برابر برای همه دانش آموزان فراهم آورد. در نهایت، یادگیری ترکیبی نه تنها به بهبود تجربه یادگیری و افزایش انگیزه دانش آموزان کمک می کند، بلکه می تواند به تحول و نوآوری در نظام آموزش وپرورش، ارتقاء دسترس پذیری و کارآمدی سیستم های آموزشی و بهبود کیفیت تدریس منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، ابزارهای دیجیتال ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش آنلاین ، کیفیت آموزشی.