رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و اضطراب تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودتنظیمی هیجانی و اضطراب تحصیلی در میان دانش آموزان انجام شد. خودتنظیمی هیجانی به توانایی فرد در شناسایی، درک، تعدیل و کنترل واکنش های هیجانی خود در موقعیت های مختلف اشاره دارد و نقش مهمی در سازگاری روان شناختی و عملکرد تحصیلی ایفا می کند. اضطراب تحصیلی به عنوان حالتی از نگرانی و تنش که در موقعیت های مرتبط با آموزش و ارزشیابی تجربه می شود، می تواند بر انگیزه، تمرکز و موفقیت تحصیلی اثر منفی بگذارد. در این مطالعه، ۲۵۰ دانش آموز متوسطه دوم به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودتنظیمی هیجانی و اضطراب تحصیلی ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین خودتنظیمی هیجانی و اضطراب تحصیلی رابطه منفی معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱)؛ به گونه ای که دانش آموزانی که توانایی بیشتری در مدیریت هیجان های خود داشتند، اضطراب تحصیلی پایین تری را تجربه کردند. همچنین، مولفه های تنظیم شناختی هیجان مانند بازنگری مثبت و ارزیابی مجدد شناختی پیش بینی کننده های قوی تری برای کاهش اضطراب تحصیلی بودند. این یافته ها بر اهمیت آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی به عنوان بخشی از برنامه های تربیتی و مشاوره ای مدارس تاکید می کنند و نشان می دهند که تقویت این مهارت ها می تواند در پیشگیری و کاهش اضطراب تحصیلی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ، مهارت های مقابله ای