مقایسه میزان تمرکز دانش آموزان کلاس های چندپایه ابتدایی

این پژوهش با هدف مقایسه میزان تمرکز دانش آموزان کلاس های چندپایه ابتدایی در دو روش تدریس گروهی و تدریس فردی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان کلاس های چندپایه در مدارس روستایی استان [نام استان فرضی] بود که نمونه آماری با روش خوشه ای تصادفی چندمرحله ای شامل ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر در گروه آزمایش تدریس گروهی و ۳۰ نفر در گروه کنترل تدریس فردی) انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل مقیاس توجه معلم ساخته و چک لیست مشاهده ای بود که روایی محتوایی و پایایی آن ها از طریق آزمون پایایی کرونباخ تایید گردید. متغیر مستقل پژوهش، نوع تدریس (گروهی در مقابل فردی) و متغیر وابسته، تمرکز تحصیلی دانش آموزان بود. پس از اجرای مداخله های آموزشی طی یک دوره ۸ هفته ای، داده ها با استفاده از آزمون های $t$ مستقل و تحلیل واریانس (ANOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در میزان تمرکز دانش آموزان بین دو گروه وجود دارد ($(p < ۰.۰۵)$) و گروهی که تحت آموزش با روش تدریس گروهی قرار گرفتند، به طور معناداری تمرکز بالاتری نسبت به گروه تدریس فردی از خود نشان دادند. این یافته ها بر اهمیت به کارگیری راهبردهای تدریس گروهی در محیط های چندپایه برای ارتقای سطح تمرکز دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تمرکز تحصیلی ، تدریس گروهی ، تدریس فردی ، کلاس چندپایه ، آموزش ابتدایی.