موانع بهره گیری از تکنولوژی آموزشی در مدارس متوسطه دهدشت

تکنولوژی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام های آموزشی نوین، نقشی محوری در ارتقاء کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های قرن بیست و یکم ایفا می کند. با وجود اهمیت روزافزون این مقوله، بهره گیری موثر از ابزارهای فناورانه در بسیاری از مدارس کشور، به ویژه در مناطق محروم، با چالش هایی جدی مواجه است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی، تحلیل و رتبه بندی موانع اصلی بهره گیری از تکنولوژی آموزشی (شامل سخت افزاری، نرم افزاری، فردی، سازمانی و زیرساختی) در مدارس متوسطه شهرستان کهگیلویه (دهدشت) از دیدگاه دبیران است. روش پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دبیران شاغل در مقطع متوسطه دهدشت می باشد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته بود که پس از تایید روایی محتوایی و پایایی (ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۹)، بین نمونه آماری توزیع شد. یافته های اصلی پژوهش نشان داد که موانع فنی و زیرساختی (مانند کمبود تجهیزات، عدم دسترسی پایدار به اینترنت) و موانع فردی (نظیر ضعف مهارت های فنی و مقاومت در برابر تغییر) به ترتیب به عنوان بزرگ ترین چالش ها در مسیر یکپارچه سازی تکنولوژی آموزشی در مدارس این شهرستان مطرح هستند. این موانع به طور معناداری بر میزان انگیزه و کارایی دبیران در استفاده از ابزارهای نوین تاثیر منفی می گذارند. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که بدون سرمایه گذاری هدفمند در توسعه زیرساخت ها و آموزش های مستمر تخصصی مبتنی بر نیاز، تحقق اهداف آموزش الکترونیکی و ترکیبی در این منطقه دشوار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، موانع فناوری ، مدارس متوسطه ، شهرستان دهدشت ، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) ، توسعه حرفه ای دبیران.