بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی راهبر آموزشی بر کیفیت تعامل حرفه ای با معلمان در مدارس

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی راهبر آموزشی بر کیفیت تعامل حرفه ای با معلمان در مدارس انجام شده است. در دنیای امروز، نقش راهبر آموزشی (Instructional Coach) به عنوان تسهیل گر یادگیری و توسعه حرفه ای معلمان، حیاتی است. اثربخشی این نقش به شدت به توانایی های ارتباطی وی وابسته است. پژوهش حاضر با رویکرد کمی و روش توصیفی-همبستگی، به بررسی رابطه بین مولفه های مهارت های ارتباطی (شامل گوش دادن فعال، بازخورد سازنده، همدلی آموزشی، پرسشگری راهبردی و مدیریت تعارض) و کیفیت تعامل حرفه ای (شامل اعتماد متقابل، حمایت ادراک شده، و تبادل دانش) پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه راهبران آموزشی و معلمان مقاطع مختلف در [نام شهر/منطقه] است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمامی مولفه های مهارت های ارتباطی راهبر آموزشی دارای رابطه مثبت و معناداری با کیفیت تعامل حرفه ای معلمان بوده اند و مهارت “بازخورد سازنده” و “همدلی آموزشی” قوی ترین پیش بینی کننده های کیفیت تعامل حرفه ای محسوب می شوند. این یافته ها بر اهمیت آموزش هدفمند مهارت های ارتباطی به راهبران آموزشی برای ارتقاء فرهنگ حرفه ای مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

راهبر آموزشی ، مهارت های ارتباطی ، تعامل حرفه ای ، توسعه حرفه ای ، مربیگری آموزشی.