سلامت روان و هوش هیجانی در محیط های آموزشی

سلامت روان و هوش هیجانی دو عامل کلیدی و به شدت درهم تنیده در محیط های آموزشی هستند که تاثیری عمیق بر موفقیت و بهزیستی کلی دانش آموزان و معلمان دارند. سلامت روان به معنای برخورداری از رفاه روانی، توانایی مدیریت استرس و عملکرد موثر است، در حالی که هوش هیجانی توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران را شامل می شود.در فضای آموزشی، ارتقای این دو مولفه منجر به ایجاد محیطی امن و حمایتی می گردد. هوش هیجانی بالا به معلمان کمک می کند تا ارتباط موثرتری برقرار کنند، فضای کلاس را بهتر مدیریت نمایند و نیازهای عاطفی دانش آموزان را درک کنند. از سوی دیگر، دانش آموزانی که از سلامت روان و هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، انگیزه تحصیلی بیشتر، عملکرد اجتماعی بهتر و توانایی بالاتری در مقابله با چالش های تحصیلی و بین فردی از خود نشان می دهند.بنابراین، ادغام برنامه های آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی در curricula و ایجاد بسترهای حمایت روانی-اجتماعی در مدارس و دانشگاه ها نه تنها یک سرمایه گذاری آموزشی، بلکه ضرورتی برای پرورش نسلی سالم، خلاق و سازگار محسوب می شود. توجه یکپارچه به این دو حوزه، زمینه ساز توسعه آموزشی همه جانبه و پایدار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، هوش هیجانی ، محیط آموزشی ، مهارت های هیجانی-اجتماعی ، بهزیستی تحصیلی