چالش های تربیتی موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان در مدارس

افت تحصیلی به معنای کاهش محسوس و تدریجی عملکرد آموزشی دانش آموز نسبت به سطح توانایی هایش است که عوامل متعددی در آن نقش دارند. در این میان، چالش های تربیتی (پرورشی) به عنوان مولفه هایی تاثیرگذار و گاه کمتردیده شده، نقش بسزایی در بروز یا تشدید این پدیده ایفا می کنند.از مهم ترین این چالش ها می توان به عدم انسجام و هماهنگی بین نهادهای تربیتی (خانواده، مدرسه و جامعه) اشاره کرد. تضاد در روش ها، ارزش ها و انتظارات این نهادها، سردرگمی و تعارض در دانش آموز ایجاد کرده و انگیزه یادگیری را کاهش می دهد. شیوه های تربیتی ناکارآمد در خانواده مانند سخت گیری افراطی، بی تفاوتی، حمایت افراطی یا روش های تنبیهی مخرب، عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموز را تضعیف می کند. در محیط مدرسه نیز تاکید صرف بر حافظه محوری و نمره گرایی، به جای پرورش مهارت های تفکر، خلاقیت و انگیزه درونی، موجب بی علاقگی و دل زدگی از یادگیری می شود.همچنین، ضعف در مهارت های تربیتی معلمان برای ایجاد رابطه مثبت، مدیریت کلاس و شناسایی به موقع مشکلات عاطفی-اجتماعی دانش آموزان، فرصت مداخله موثر را از بین می برد. بیتوجهی به تربیت هیجانی-اجتماعی و مهارت هایی مانند تاب آوری، مدیریت استرس و هدف گذاری، دانش آموزان را در مواجهه با چالش های تحصیلی ناتوان می سازد. در نهایت، عدم برنامه ریزی برای پرورش استعدادهای متنوع و هویت یابی صحیح، احساس بی هدفی و بیهودگی را در دانش آموز تقویت کرده و او را از پیگیری جدی تحصیل بازمی دارد.در مجموع، این چالش های تربیتی با تاثیر مستقیم بر انگیزش، خودپنداره و رفتار تحصیلی، بسترساز افت آموزشی شده و لزوم بازنگری اساسی در نگرش و برنامه ریزی تربیتی مدارس و هماهنگی آن با خانواده را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، چالش های تربیتی ، ناهماهنگی تربیتی ، نمره گرایی ، تربیت هیجانی-اجتماعی