رابطه بین سبک های یادگیری و انگیزه تحصیلی در دانش آموزان

خواب نقش اساسی در بهینه سازی فرآیندهای یادگیری و حافظه دارد و بدون آن، تثبیت و بازسازی اطلاعات در مغز به طور کامل انجام نمی شود. کیفیت و ساختار خواب، شامل مراحل خواب عمیق و REM، با تقویت حافظه بیانی، مهارت های رویه ای و یکپارچه سازی اطلاعات جدید و قبلی مرتبط است. خواب مناسب باعث افزایش ظرفیت تمرکز، تقویت توجه، تسهیل پردازش اطلاعات و بهبود توانایی حل مسئله می شود و اختلال در الگوی خواب می تواند کاهش کارایی شناختی، ضعف در حافظه و افت عملکرد تحصیلی را به دنبال داشته باشد. فرآیند بازپخش عصبی در خواب و پلاستیسیته سیناپسی، امکان تثبیت و ادغام اطلاعات را فراهم کرده و یادگیری را پایدارتر و کارآمدتر می کند. همچنین، خواب به کاهش استرس، افزایش انگیزه و بهبود سلامت روان کمک کرده و به این ترتیب به صورت غیرمستقیم یادگیری را بهبود می بخشد. یافته ها نشان می دهند که مدیریت چرخه های خواب و ایجاد الگوی خواب منظم برای بهینه سازی عملکردهای شناختی و یادگیری ضروری است و اقدامات عملی برای بهبود کیفیت خواب، از جمله کاهش محرک ها پیش از خواب و برنامه ریزی زمانی منظم، می تواند اثرات قابل توجهی بر ارتقای توانایی یادگیری داشته باشد. در مجموع، خواب به عنوان یک عامل زیستی و شناختی کلیدی، پایه ای حیاتی برای تثبیت حافظه، یادگیری موثر و عملکرد تحصیلی پایدار فراهم می کند و نادیده گرفتن آن می تواند فرایندهای شناختی را دچار اختلال نماید.

کلیدواژه ها:

خواب ، یادگیری ، حافظه ، تثبیت اطلاعات ، توجه