بررسی سبک شناسی لایه ای در سروده های هوشنگ ابتهاج

هر پدیده یا اثر هنری نمایانگر نوعی سبک است که برآمده از نوع نگاه هنرمند به جهان درون و بیرون است که در شیوه ی خاصی از بیان نمود می یابد؛ از این روست که مساله تغییر سبک ها فقط به تغییر زبان و پس و پیش کردن قافیه و یا کوتاه کردن مصراع ها نیست؛ بلکه مساله دانش ها و بینش ها و نگرش ها هم هست و بین یک نوشته و روحیات، خلقیات و افکار صاحب نوشته، میانه ی تنگاتنگی وجود دارد. سبک شیوه ی خاصی است که نویسنده یا شاعر برای مفاهیم خود در اثر ادبی به کار می برد در مورد سبک از گذشته تاکنون تعاریف گوناگونی مطرح شده است تا این اصطلاح در حال حاضر مورد روش هایی به کار می رود که از طریق به کار رفتن تکنیک ها و مفهوم های زبان-شناسی به مطالعه ی تحلیلی ادبیات می پردازد. این مقاله که با روش توصیفی و تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته است برآن است که به بررسی سبک شناسی لایه ای در سروده-های هوشنگ ابتهاج شاعر معاصر بپردازد. نتایج این بررسی حاکی از آن است که وی به خوبی در سروده هایش لایه های سبکی را به بهترین نحو برای مخاطب خویش به نمایش گذاشته و به خوبی از عهده آن برآمده است.

کلیدواژه ها:

سبک شناسی ، لایه های سبکی ، شعر معاصر ، هوشنگ ابتهاج