کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان با روش های علمی

اضطراب امتحان به عنوان یک واکنش هیجانی-شناختی منفی نسبت به موقعیت های ارزیابی عملکرد تحصیلی، یکی از شایع ترین چالش های روان شناختی در میان دانش آموزان در تمامی سطوح تحصیلی، به ویژه دوره ابتدایی، محسوب می شود. این وضعیت نه تنها بر عملکرد تحصیلی مستقیم دانش آموزان اثر منفی می گذارد، بلکه زمینه ساز مشکلات روان شناختی طولانی مدت مانند کاهش عزت نفس، اجتناب از موقعیت های چالش برانگیز، و فرسودگی تحصیلی است. پژوهش های داخلی حاکی از آن است که شیوع اضطراب امتحان در میان دانش آموزان ایرانی از مرز ۶۰ درصد نیز عبور کرده است (امامی و همکاران، ۱۳۹۷؛ سعیدی، ۱۳۹۹). این مقاله با هدف بررسی همه جانبه اضطراب امتحان، شامل عوامل موثر، چارچوب های نظری، و راهبردهای مداخله ای کارآمد در بستر فرهنگی ایران تدوین شده است. این پژوهش بر اهمیت رویکردهای چندبعدی در مواجهه با این پدیده تاکید دارد و نقش مهم مدرسه، خانواده، و فناوری های نوین را در کاهش این اضطراب مورد واکاوی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهند که مداخله های مبتنی بر آموزش مهارت های تنظیم هیجان، راهبردهای شناختی-رفتاری (CBT)، و استفاده هدفمند از فناوری های آرام ساز می توانند به طور معناداری در کاهش شدت و فراوانی این اضطراب موثر باشند. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی پروتکل های مداخله ای جامع در نظام آموزشی کشور فراهم آورد.کلیدواژه ها: اضطراب امتحان، عملکرد تحصیلی، تنظیم هیجان، مداخلات روان شناختی، سلامت روان دانش آموزان.