نقش خودکارآمدی حرفه ای معلمان در ارتقای تاب آوری آموزشی دانش آموزان

تاب آوری آموزشی دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی، نقش مهمی در مواجهه آنان با چالش ها، فشارهای تحصیلی و شرایط نامطلوب آموزشی ایفا می کند. در این میان، معلمان به عنوان مهم ترین عامل انسانی در نظام آموزشی، می توانند از طریق ویژگی های حرفه ای خود، به ویژه خودکارآمدی حرفه ای، نقش تعیین کننده ای در ارتقای تاب آوری آموزشی دانش آموزان داشته باشند. هدف این مقاله، تبیین و تحلیل نقش خودکارآمدی حرفه ای معلمان در ارتقای تاب آوری آموزشی دانش آموزان و بررسی سازوکارهای اثرگذاری آن در محیط های یاددهی–یادگیری است. روش تحقیق در این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی بوده و با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد علمی، کتب تخصصی و مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که خودکارآمدی حرفه ای معلمان از طریق بهبود کیفیت تدریس، ایجاد روابط حمایتی و مثبت با دانش آموزان، مدیریت موثر کلاس، تقویت انگیزش تحصیلی و ایجاد جو روانی امن در کلاس، می تواند به شکل معناداری تاب آوری آموزشی دانش آموزان را افزایش دهد. همچنین، معلمان دارای خودکارآمدی بالا، با اتخاذ راهبردهای آموزشی انعطاف پذیر و نگرش مثبت نسبت به شکست های تحصیلی، زمینه رشد مهارت های مقابله ای، پشتکار و خودتنظیمی دانش آموزان را فراهم می سازند. نتایج این مقاله بر ضرورت توجه به ارتقای خودکارآمدی حرفه ای معلمان به عنوان راهبردی اساسی در سیاست گذاری ها و برنامه های آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی حرفه ای معلمان ، تاب آوری آموزشی ، دانش آموزان ، محیط یادگیری ، آموزش و پرورش