نقش خودتنظیمی یادگیری در پیشرفت ریاضی دانش آموزان

یادگیری ریاضی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، همواره با چالش هایی در زمینه درک مفاهیم، حل مسئله و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان همراه بوده است. در این میان، خودتنظیمی یادگیری به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های شناختی و فراشناختی، نقش قابل توجهی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش خودتنظیمی یادگیری در پیشرفت ریاضی دانش آموزان و تبیین ابعاد و سازوکارهای تاثیر آن بر یادگیری موثر ریاضی است. این مقاله با روش تحلیلی–توصیفی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی و منابع معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این پژوهش، مفاهیم مرتبط با خودتنظیمی یادگیری، از جمله راهبردهای شناختی، فراشناختی، انگیزشی و رفتاری، و ارتباط آن ها با پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از خودتنظیمی یادگیری برخوردارند، توانایی بیشتری در برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی فرایند یادگیری خود داشته و در نتیجه، عملکرد بهتری در یادگیری ریاضی و حل مسائل ریاضی از خود نشان می دهند. همچنین تقویت خودتنظیمی یادگیری می تواند به افزایش انگیزش، کاهش اضطراب ریاضی و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری ریاضی ، راهبردهای شناختی ، دانش آموزان