تبدیل تجربیات روزمره تدریس به پژوهش عملی برای بهبود مستمر

پژوهش عملی به عنوان رویکردی کاربردی و بومی، امکان تبدیل تجربیات روزمره تدریس به دانش علمی قابل اتکا را فراهم می آورد. این مقاله با هدف بررسی چگونگی تبدیل مشاهدات و تجارب معلمان به پژوهش های عملی سیستماتیک، به تحلیل مبانی نظری، روش شناسی و کاربردهای عملی این رویکرد می پردازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مرور نظام مند منابع علمی، به بررسی چرخه های پژوهش عملی، ابزارهای گردآوری داده، چالش های پیش روی معلمان-پژوهشگر و راهکارهای عملیاتی برای نهادینه سازی این رویکرد پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که پژوهش عملی نه تنها به بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری منجر می شود، بلکه موجب توسعه حرفه ای معلمان، ارتقای تفکر انعکاسی و ایجاد فرهنگ پژوهش محوری در مدارس می گردد. مقاله حاضر مدل های مختلف پژوهش عملی از جمله مدل کمیس و مک تگارت، مدل استرینگر و مدل وایتهد را تحلیل کرده و راهکارهای عملی برای معلمانی که قصد آغاز پژوهش عملی دارند، ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

پژوهش عملی ، تفکر انعکاسی ، توسعه حرفه ای معلمان ، چرخه پژوهش عملی ، بهبود مستمر تدریس