راهبردهای عملی برای تقویت تمرکز و مدیریت زمان در محیط های یادگیری مدارس

مهارت های خودتنظیمی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های موفقیت تحصیلی و فردی دانش آموزان شناخته می شوند، اما مدارس امروزی با چالش های اساسی در توسعه این مهارت ها مواجه هستند. دانش آموزانی که فاقد توانایی های خودتنظیمی کافی هستند، معمولا در برنامه ریزی، کنترل هیجانات و مدیریت زمان با مشکلات جدی روبرو می شوند که این امر منجر به افت تحصیلی و کاهش اعتماد به نفس آنان می گردد. مداخلات روان شناختی-آموزشی در محیط مدرسه می توانند به عنوان راهکاری موثر برای پرورش این مهارت های حیاتی در نظر گرفته شوند. این مداخلات که بر پایه ی نظریه های شناختی-رفتاری و رویکردهای فراشناختی طراحی می شوند، قادرند از طریق آموزش راهبردهای هدف گذاری، خودپایشی و خودارزیابی، ظرفیت های خودتنظیمی دانش آموزان را تقویت نمایند. با این حال، پیاده سازی موفق این برنامه ها نیازمند هماهنگی بین نظام آموزشی، معلمان و روان شناسان مدرسه است و چالش هایی چون کمبود زمان، منابع و نیروهای متخصص، اجرای آن را با دشواری مواجه ساخته است. این مقاله با بررسی مبانی نظری و شواهد پژوهشی موجود، به تحلیل اثربخشی مداخلات روان شناختی-آموزشی در محیط مدرسه می پردازد و راهکارهایی برای طراحی و اجرای برنامه های جامع خودتنظیمی ارائه می دهد که می تواند به ارتقای کیفی عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

مداخلات روان شناختی-آموزشی ، مهارت های خودتنظیمی ، راهبردهای فراشناختی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان