«بررسی اثربخشی ارزشیابی توصیفی-تحلیلی بر کاهش اضطراب امتحانی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دوره اول ابتدایی»

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی ارزشیابی توصیفی-تحلیلی بر کاهش اضطراب امتحانی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه چهارم دوره اول ابتدایی شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس شهرستان سقز بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب امتحانی ابوت (ETI) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان-جینکز (MSES) بود. گروه آزمایش طی یک ترم تحصیلی تحت آموزش و ارزشیابی بر اساس الگوی توصیفی-تحلیلی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل با روش ارزشیابی سنتی ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه وجود دارد؛ به طوری که دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معناداری در اضطراب امتحانی و افزایش معناداری در خودکارآمدی تحصیلی نشان دادند. این یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی-تحلیلی با ایجاد فضای غیررقابتی، ارائه بازخوردهای سازنده و تمرکز بر فرآیند یادگیری، نقش موثری در ارتقای سلامت روان و باورهای توانمندسازی دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی-تحلیلی ، اضطراب امتحانی ، خودکارآمدی تحصیلی