تاثیر آموزش خلاق بر کاهش اضطراب و یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش خلاق بر کاهش اضطراب و افزایش یادگیری دانش آموزان در دوره ابتدایی ایران است. در محیط های آموزشی سنتی، اضطراب یادگیری یکی از موانع اصلی رشد شناختی و هیجانی کودکان به شمار می آید؛ زیرا روش های ایستا، تکراری و مبتنی بر حفظ مطالب، فضای خشک و رقابتی را ایجاد می کنند که موجب کاهش انگیزه و اعتماد به نفس می گردد. آموزش خلاق، با تکیه بر نوآوری، مشارکت فعال، و تلفیق هنر، بازی و مسئله محوری، می تواند زمینه ی رشد روانی و شناختی را به صورت هم زمان فراهم سازد.این پژوهش با بهره گیری از رویکرد ترکیبی کمی-کیفی انجام گرفت. در بخش کمی، آزمون t مستقل برای سنجش تفاوت میان گروه های آزمایش و کنترل در شاخص های اضطراب تحصیلی و پیشرفت یادگیری به کار رفت. در بخش کیفی، تحلیل تم برای استخراج مضامین تجربه شده ی دانش آموزان و معلمان استفاده شد. نتایج نشان داد که برنامه های مبتنی بر آموزش خلاق به طور معناداری میزان اضطراب را کاهش و انگیزه و درگیری شناختی را افزایش داده اند. مضامین کیفی نیز بیانگر افزایش احساس امنیت روانی، تعامل اجتماعی مثبت و شکل گیری نگرش انعطاف پذیر نسبت به یادگیری بودند.یافته ها نشان می دهد که آموزش خلاق، نه تنها ابزار آموزشی بلکه یک فرایند روان شناختی چندوجهی است که تعادل هیجانی و شناختی را تقویت می کند. تاثیر این سبک آموزش در ایجاد محیط یادگیری امن، کاهش اضطراب و ارتقای کیفیت یادگیری تایید شد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که مدارس ابتدایی ایران با بازنگری در ساختار کلاس و برنامه ریزی درسی، آموزش خلاق را به عنوان راهبرد کلیدی در تقویت کارکردهای روانی و شناختی دانش آموزان وارد کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، آموزش ، خلاق ، یادگیری دانش آموزان