اثر مدل های تدریس مبتنی بر پروژه و تحقیق بر تقویت تفکر انتقادی و خود انگیختگی دانش آموزان شهرستان سقز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش تطبیقی مبتنی بر سبک های یادگیری فردی در ارتقای موفقیت تحصیلی و رضایت یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی است که در سال ۱۴۰۳ در شهرستان سقز اجرا گردیده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی این شهرستان بود که از این میان، تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سنجش سبک های یادگیری و پرسشنامه رضایت یادگیری استفاده شد و برای سنجش موفقیت تحصیلی از میانگین نمرات درسی دانش آموزان بهره گرفته شد. داده های حاصل با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که بین آموزش تطبیقی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان رابطه ای معنادار و مثبت وجود دارد و این روش تدریس باعث افزایش میانگین نمرات تحصیلی شده است. همچنین نتایج گویای آن بود که دانش آموزانی که محتوای آموزشی متناسب با سبک یادگیری آن ها ارائه شده، رضایت بالاتری از فرآیند یادگیری داشته اند. در نهایت، نتایج حاکی از آن است که توجه به تفاوت های فردی و پیاده سازی رویکرد آموزش تطبیقی نقش بسزایی در بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای رضایت دانش آموزان ابتدایی دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش تطبیقی ، سبک های یادگیری ، موفقیت تحصیلی ، رضایت یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، سقز