تاثیر یادگیری تعاملی دیجیتال بر توانمندی های حل مسئله و خلاقیت کودکان دوره ابتدایی(مطالعه ی موردی شهرستان سقز)

تحولات سریع فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در روش های سنتی تدریس مواجه ساخته است. در این میان، یادگیری تعاملی دیجیتال به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های شناختی سطح بالا در دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری تعاملی دیجیتال بر توانمندی های حل مسئله و خلاقیت کودکان دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال ۱۴۰۳ انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پایه های سوم تا ششم مدارس ابتدایی شهرستان سقز بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۲۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد یادگیری تعاملی دیجیتال، مقیاس حل مسئله کودکان و پرسشنامه خلاقیت تحصیلی بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی انجام شد.یافته های پژوهش نشان داد که یادگیری تعاملی دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر توانمندی های حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. همچنین مشخص شد دانش آموزانی که بیشتر در معرض فعالیت های تعاملی دیجیتال قرار دارند، از سطح بالاتری از تفکر خلاق، انعطاف پذیری ذهنی و مهارت های حل مسئله برخوردارند. نتایج پژوهش بر ضرورت ادغام هدفمند فناوری های تعاملی دیجیتال در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی تاکید دارد و می تواند مبنای مناسبی برای تصمیم گیری معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران نظام تعلیم و تربیت باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی دیجیتال ، حل مسئله ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی