چگونه توانستم با انعطاف پذیرسازی برنامه ی درسی، انگیزه ی یادگیری هنرجویان را افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و بهبود انگیزه ی یادگیری هنرجویان از طریق انعطاف پذیرسازی برنامه ی درسی در دبیرستان شاهد ام ابیها در شهرستان ارومیه انجام شد. روش تحقیق به کارگرفته شده، اقدام پژوهی با رویکرد کیفی-کمی بود. جامعه ی آماری شامل ۳۰ هنرجوی پایه دهم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ی انگیزه ی یادگیری، مشاهده ی کلاسی، مصاحبه ی نیمه ساختاریافته و بررسی نمرات درسی بودند. داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t زوجی، و داده های کیفی با روش تحلیل محتوا تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که پس از اجرای راه حل های انعطاف پذیرسازی برنامه ی درسی شامل یادگیری مبتنی بر پروژه، آموزش تفکیکی، انتخاب گرایی در فعالیت های یادگیری، استفاده از فناوری های آموزشی و ارزشیابی چندگانه، میانگین نمره ی انگیزه ی یادگیری هنرجویان از ۵۲/۳ به ۲۸/۴ افزایش یافت و میزان مشارکت فعال در کلاس از ۴۰ درصد به ۸۳ درصد ارتقا پیدا کرد. نتایج نشان دهنده ی تاثیر مثبت و معنادار انعطاف پذیرسازی برنامه ی درسی بر افزایش انگیزه ی یادگیری هنرجویان بود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری برنامه ی درسی ، انگیزه ی یادگیری ، اقدام پژوهی ، آموزش تفکیکی ، یادگیری مبتنی بر پروژه