تحول آموزش و پرورش در عصر جدید و مسئولیت مشترک اولیا و معلمان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_5338

تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404

چکیده مقاله:

تحول در نظام آموزش و پرورش یکی از مهم ترین دغدغه های جوامع پیشرفته و در حال توسعه در قرن بیست و یکم است. این تحول نه تنها به دلیل پیشرفت های شتابان فناوری و تغییر پارادایم های اقتصادی و اجتماعی، بلکه به دلیل نیاز به تربیت شهروندانی خلاق، متفکر و مسئولیت پذیر در جهانی پیچیده و متغیر ضروری است. آموزش و پرورش نوین دیگر محدود به انتقال دانش از معلم به دانش آموز نیست، بلکه فرآیندی است که نیازمند رویکردی چندوجهی، پویا و مشارکتی است. در این میان، رابطه میان خانه و مدرسه، یعنی پیوند میان اولیا و معلمان، نقشی حیاتی و تعیین کننده ایفا می کند. مقاله حاضر با هدف بررسی ماهیت این تحول، تحلیل اهمیت و ضرورت تعامل موثر میان این دو نهاد تربیتی و ارائه راهکارهایی برای تقویت این همکاری مشترک تدوین شده است. تحول آموزشی مستلزم بازنگری در محتوا، روش های تدریس، ارزشیابی و محیط یادگیری است، اما موفقیت این تحولات بدون حمایت و مشارکت فعال والدین در فرآیند آموزش، امری دست نیافتنی خواهد بود. پژوهش حاضر با رویکردی نظری و تحلیلی، ابعاد مختلف این مسئولیت مشترک را مورد واکاوی قرار می دهد. در عصر دیجیتال، دانش به سرعت منسوخ می شود و مهارت های نرم نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و همکاری تیمی اهمیت مضاعفی یافته اند. این مهارت ها اغلب نیازمند محیطی حمایتی و پیوسته هستند که هم در خانه و هم در مدرسه فراهم شود. چالش های متعددی در مسیر تحقق این همکاری وجود دارد، از جمله شکاف های فرهنگی و اجتماعی، تفاوت در انتظارات والدین و معلمان، و کمبود زیرساخت های لازم برای ارتباطات موثر. با این حال، راهکارهایی مبتنی بر توانمندسازی والدین، آموزش معلمان در زمینه ارتباطات مشارکتی و ایجاد سازوکارهای رسمی و غیررسمی برای تبادل اطلاعات و همسویی اهداف تربیتی پیشنهاد می گردد. تعامل سازنده میان خانه و مدرسه منجر به افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان، بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقاء سلامت روانی آنان می شود. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که تحول موفق آموزش و پرورش بدون پذیرش و اجرای مسئولیت مشترک اولیا و معلمان به عنوان دو رکن اصلی تربیت، محقق نخواهد شد و نیازمند یک سند راهبردی ملی با رویکرد مشارکت محور است.

نویسندگان