نقش برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی در پیشگیری از اضطراب و اختلالات رفتاری کودکان دوره ابتدایی شهرستان سقز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی در پیشگیری از اضطراب و اختلالات رفتاری کودکان دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال ۱۴۰۳ انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی–تحلیلی و رویکرد همبستگی–پیش بین طراحی گردید. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سقز بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۲۵۰ نفر از دانش آموزان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش اضطراب، اختلالات رفتاری و میزان تاثیر برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی بود که پس از بررسی روایی و پایایی، برای جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی به شکل معنادار مثبت بر کاهش سطح اضطراب و اختلالات رفتاری کودکان تاثیر دارند. همچنین تحلیل داده ها نشان داد که مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های عاطفی–اجتماعی و تمرین مهارت های تنظیم هیجانی، توانایی کنترل رفتارهای نامطلوب و کاهش اضطراب را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی نه تنها موجب پیشگیری از مشکلات رفتاری می شوند، بلکه نقش موثری در تقویت مهارت های اجتماعی، افزایش اعتماد به نفس و ارتقای سلامت روانی کودکان ایفا می کنند.با توجه به اهمیت پیشگیری و ارتقای سلامت روان کودکان، اجرای برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی در مدارس ابتدایی توصیه می شود و نتایج می تواند به معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های موثر تربیتی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

برنامه های تربیت عاطفی–اجتماعی ، اضطراب کودکان ، اختلالات رفتاری ، کودکان دوره ابتدایی ، سلامت روان ، شهرستان سقز