تاثیر آموزش مبتنی بر رویکرد کلاس معکوس بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سقز

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر رویکرد کلاس معکوس بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سقز در سال ۱۴۰۴ است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بوده که از میان آن ها، ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد انگیزش یادگیری بود که روایی صوری و محتوایی آن ها توسط متخصصان تایید و پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد. گروه آزمایش آموزش را بر اساس رویکرد کلاس معکوس و گروه کنترل آموزش را به شیوه سنتی دریافت کردند. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر رویکرد کلاس معکوس تاثیر معناداری بر افزایش پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سقز دارد. بنابراین، به کارگیری این رویکرد می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش در دوره ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، شهر سقز