جایگاه تربیت اخلاقی در نظام آموزشی

تربیت اخلاقی به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام های آموزشی، نقشی اساسی در شکل دهی شخصیت فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. نظام آموزشی صرفا نهادی برای انتقال دانش علمی نیست، بلکه مسئولیت پرورش ارزش ها، نگرش ها و رفتارهای اخلاقی را نیز بر عهده دارد. هدف این مقاله بررسی جایگاه تربیت اخلاقی در نظام آموزشی و تبیین نقش آن در رشد همه جانبه فراگیران است. در این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی، مفاهیم مرتبط با تربیت اخلاقی، اهداف آن و ضرورت توجه به آن در برنامه های درسی مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که بی توجهی به تربیت اخلاقی می تواند منجر به بروز آسیب های اجتماعی، تضعیف مسئولیت پذیری و کاهش سرمایه اجتماعی شود. از سوی دیگر، ادغام موثر تربیت اخلاقی در محتوای آموزشی، شیوه های تدریس و تعاملات مدرسه ای، زمینه ساز تقویت فضایل اخلاقی همچون صداقت، احترام، عدالت و مسئولیت پذیری در دانش آموزان خواهد بود. در نهایت، مقاله بر ضرورت نقش آفرینی معلمان، خانواده و سیاست گذاران آموزشی در نهادینه سازی تربیت اخلاقی تاکید کرده و آن را پیش شرط تحقق اهداف متعالی آموزش وپرورش و توسعه پایدار جامعه می داند