بررسی تربیت شهروند دیجیتال در مدارس ایران

تربیت شهروند دیجیتال یکی از موضوعات کلیدی در آموزش معاصر است که با رشد فناوری های دیجیتال و حضور گسترده دانش آموزان در فضای مجازی اهمیت بیشتری یافته است. شهروند دیجیتال فردی است که علاوه بر توانایی استفاده صحیح و موثر از فناوری های دیجیتال، از مهارت های اخلاقی، اجتماعی و تفکر انتقادی نیز برخوردار است. معلمان به عنوان نقش آفرینان اصلی در فرآیند آموزش، تاثیر بسزایی در پرورش این مهارت ها و ارزش ها دارند و می توانند دانش آموزان را در مسیر رفتار مسئولانه و اخلاقی در محیط دیجیتال هدایت کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در تربیت شهروند دیجیتال و شناسایی راهکارهای موثر برای ارتقای مهارت ها و رفتارهای مسئولانه دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق توصیفی و مبتنی بر مرور منابع و پیشینه پژوهشی است و یافته ها نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس فعال، پروژه های گروهی، آموزش ترکیبی فنی و اخلاقی و بهره گیری از ابزارهای دیجیتال، تاثیر معلمان بر تربیت شهروند دیجیتال را افزایش می دهد. نتایج این پژوهش تاکید می کند که تربیت شهروند دیجیتال یک فرآیند چندبعدی و مستمر است که نیازمند هماهنگی میان معلم، دانش آموز و خانواده و توجه به مهارت های فنی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان است. بهره گیری از راهکارهای عملی و برنامه های آموزشی هدفمند می تواند دانش آموزان را به شهروندانی مسئول، توانمند و اخلاق مدار در فضای دیجیتال تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

تربیت شهروند دیجیتال ، نقش معلم ، سواد دیجیتال ، آموزش فعال ، مهارت های اخلاقی