اثربخشی بازی های دیجیتال مبتنی بر اصول عصب شناسی شناختی بر بهبود اختلالات یادگیری ریاضی در دانش آموزان دارای اختلالات ویژه یادگیری

اختلالات یادگیری ریاضی یکی از چالش های شایع در دانش آموزان دارای اختلالات ویژه یادگیری است که می تواند پیشرفت تحصیلی و اعتماد به نفس آن ها را به شدت تحت الشعاع قرار دهد. با پیشرفت تکنولوژی و ظهور رویکردهای نوین در علوم اعصاب، استفاده از بازی های دیجیتال مبتنی بر اصول عصب شناسی شناختی به عنوان یک روش مداخله ای نویدبخش مطرح شده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی بازی های دیجیتال مبتنی بر اصول عصب شناسی شناختی بر بهبود اختلالات یادگیری ریاضی در دانش آموزان دارای اختلالات ویژه یادگیری شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری ریاضی در پایه سوم و چهارم ابتدایی مدارس شهرستان سقز بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون کی مت ریاضی و چک لیست علائم اختلال یادگیری بود. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه (۴۵ دقیقه ای) تحت مداخله آموزشی با بازی های دیجیتال مبتنی بر اصول عصب شناسی شناختی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کردند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه وجود دارد؛ به طوری که دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد ریاضی و کاهش علائم اختلال یادگیری نشان دادند. این یافته ها نشان می دهد که بازی های دیجیتال طراحی شده بر اساس اصول عصب شناسی شناختی، با تقویت پردازش عصبی و انعطاف پذیری مغزی، می توانند به عنوان ابزاری موثر و جذاب برای بهبود اختلالات یادگیری ریاضی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بازی های دیجیتال ، عصب شناسی شناختی ، اختلال یادگیری ریاضی ، دانش آموزان دارای اختلالات ویژه یادگیری