بررسی رابطه بین رضایت شغلی معلمان و کیفیت یاددهی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین رضایت شغلی معلمان و کیفیت یاددهی آن ها در مدارس شهر تهران انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ) و پرسشنامه کیفیت یاددهی-یادگیری چارلز (CIT) بود. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بین رضایت شغلی و کیفیت یاددهی معلمان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (> P۰/۰۵). به طوری که با افزایش سطح رضایت شغلی، کیفیت یاددهی معلمان نیز ارتقا می یابد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که مولفه های «رضایت درونی» و «جو سازمانی» بیشترین پیش بینی کننده کیفیت یاددهی هستند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی با بهبود شرایط شغلی و افزایش انگیزه درونی معلمان، گام موثری در ارتقای کیفیت نظام آموزشی بردارند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، کیفیت یاددهی ، عملکرد آموزشی ، معلمان ، نظام آموزشی ، انگیزه شغلی ، جو سازمانی.