استفاده از ابزارهای دیجیتال برای شناسایی و توسعه هوش هیجانی دانش آموزان

هوش هیجانی یکی از مولفه های کلیدی موفقیت تحصیلی، اجتماعی و روانی دانش آموزان محسوب می شود. اهمیت آن در فرآیند یادگیری و تعاملات اجتماعی، زمینه ساز تلاش های گسترده ای برای شناسایی و تقویت این مهارت شده است. ابزارهای دیجیتال، به ویژه اپلیکیشن های مبتنی بر یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL)، پلتفرم های واقعیت مجازی، بازی های جدی و نرم افزارهای بازخورد آنی، به عنوان نوآوری هایی در حوزه فناوری آموزشی، فرصت هایی بی نظیر برای شناسایی و توسعه هوش هیجانی فراهم کرده اند. این مقاله با هدف بررسی نقش ابزارهای دیجیتال در شناسایی و تقویت هوش هیجانی دانش آموزان، ابتدا چالش ها و محدودیت های موجود در این حوزه را تحلیل کرده و سپس راهکارهایی برای رفع این مشکلات ارائه داده است. روش تحلیل شامل بررسی قابلیت های فناوری در ارزیابی هیجانات، آموزش تنظیم هیجان، تقویت همدلی و مهارت های بین فردی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ابزارهای دیجیتال، با فراهم سازی آموزش هیجانی در مقیاس گسترده و انعطاف پذیر، جذابیت و مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و امکان ارائه ارزیابی های دقیق و فردی را فراهم می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر نبود چارچوب های اخلاقی، دشواری در تفسیر داده های هیجانی و فاصله مهارتی معلمان با فناوری های پیچیده، نیازمند راهکارهایی نظیر آموزش تخصصی معلمان، توسعه اپلیکیشن های بومی و ترویج سواد هیجانی دیجیتال هستند. در نتیجه، ابزارهای دیجیتال در صورت تلفیق با اصول تربیتی و تعامل انسانی، می توانند به ارتقای کیفیت آموزش هیجانی و سلامت روان دانش آموزان کمک کنند و مسیر جدیدی برای رشد هوش هیجانی در نظام آموزشی فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، ابزارهای دیجیتال ، آموزش اجتماعی-عاطفی ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان