ارزیابی تاثیر برنامه برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر شایستگی بر عملکرد دانش آموزان

تحولات سریع قرن بیست و یکم و تغییر نیازهای بازار کار، نظام های آموزشی را مجبور کرده است تا از رویکردهای سنتی مبتنی بر حفظیات به سمت رویکردهای نوین مبتنی بر شایستگی حرکت کنند. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی تاثیر برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر شایستگی بر عملکرد دانش آموزان بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه دهم دوره دوم متوسطه شهر اصفهان بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون عملکردی استاندارد و پرسشنامه سنجش شایستگی های تحصیلی بود. گروه آزمایش طی یک ترم تحصیلی با استفاده از برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر شایستگی (شامل یادگیری فعال، پروژه محور و ارزشیابی مبتنی بر شایستگی) آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی (سخنرانی و آزمون های کتبی) آموزش دیدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر شایستگی تاثیر معناداری بر افزایش نمرات عملکردی و مهارت های کاربردی دانش آموزان دارد (P < ۰.۰۱). همچنین، نتایج نشان داد که این رویکرد انگیزه درونی و مشارکت کلاسی را به طور قابل توجهی ارتقا می دهد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که در برنامه های درسی مدارس، به ویژه در دوره متوسطه، جایگزینی روش های مبتنی بر شایستگی با روش های سنتی در دستور کار قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، رویکرد مبتنی بر شایستگی ، عملکرد تحصیلی ، ارزشیابی اصالت محور ، مهارت های زندگی ، یادگیری فعال.