تحلیل سبک مدیریت معاون پرورشی و رابطه ی آن با اثربخشی فعالیت های پرورشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک مدیریت معاون پرورشی با اثربخشی فعالیت های تربیتی مدرسه انجام شده است. با توجه به نقش محوری معاون پرورشی در هدایت، برنامه ریزی و اجرای فعالیت های فرهنگی، تربیتی و پرورشی، سبک مدیریتی وی می تواند تاثیر بسزایی بر کیفیت و میزان تحقق اهداف تربیتی مدرسه داشته باشد. در این مطالعه، سبک های مختلف مدیریت شامل سبک مشارکتی، تحولی، دستوری و حمایتی به عنوان متغیر مستقل و میزان اثربخشی فعالیت های تربیتی مدرسه در ابعاد رشد اخلاقی، اجتماعی، اعتقادی، مسئولیت پذیری، مشارکت دانش آموزان و انسجام فعالیت های پرورشی به عنوان متغیر وابسته مورد بررسی قرار گرفته است.روش پژوهش توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن را مدیران، معاونان پرورشی و مربیان پرورشی مدارس تشکیل می دهند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک مدیریت و پرسشنامه اثربخشی فعالیت های تربیتی بوده که روایی آن ها از طریق نظر خبرگان و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شده است. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند.یافته های پژوهش نشان می دهد که بین سبک مدیریت معاون پرورشی و اثربخشی فعالیت های تربیتی مدرسه رابطه معناداری وجود دارد. به گونه ای که سبک های مشارکتی و تحولی بیشترین تاثیر مثبت را بر اثربخشی فعالیت های تربیتی داشته و موجب افزایش انگیزه، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان در برنامه های پرورشی می شوند. در مقابل، سبک مدیریت دستوری در برخی موارد با کاهش خلاقیت و مشارکت دانش آموزان همراه بوده است. نتایج این پژوهش بر اهمیت توانمندسازی معاونان پرورشی در زمینه مهارت های مدیریتی نوین و اتخاذ سبک های مدیریتی اثربخش تاکید دارد.در نهایت، می توان نتیجه گرفت که به کارگیری سبک مدیریت مناسب توسط معاون پرورشی نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت فعالیت های تربیتی و تحقق اهداف تربیت محور نظام آموزشی دارد و می تواند زمینه ساز رشد همه جانبه دانش آموزان در مدرسه باشد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت ، معاون پرورشی ، اثربخشی ، فعالیت های تربیتی ، مدرسه ، مدیریت آموزشی