پژوهش و تحقیق بر چگونگی رفتار مفید و موثر با دانش اموزان خاطی و پیامدهای آن

رفتارهای ناهنجار و تخلف آمیز دانش آموزان یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی معاصر به شمار می آید که در صورت مدیریت نادرست، می تواند پیامدهای منفی آموزشی، تربیتی و اجتماعی گسترده ای به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی رفتار مفید و موثر با دانش آموزان خاطی و تحلیل پیامدهای تربیتی، روانی و اجتماعی این شیوه های رفتاری انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با تکیه بر مبانی نظری تعلیم و تربیت، روان شناسی تربیتی و یافته های پژوهش های داخلی، تلاش شده است تا الگوهای مناسب مواجهه با تخلفات دانش آموزی تبیین شود. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که رویکردهای تنبیهی صرف نه تنها موجب اصلاح رفتار نمی شوند، بلکه در بسیاری موارد به تشدید رفتارهای ناسازگار، کاهش انگیزش تحصیلی و تضعیف رابطه معلم و دانش آموز می انجامند. در مقابل، استفاده از شیوه های مبتنی بر گفت وگو، اصلاح رفتاری، تقویت مثبت، درک شرایط فردی و توجه به ابعاد عاطفی و اجتماعی دانش آموزان، نقش موثری در کاهش رفتارهای خاطی و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی آنان دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که برخوردهای عادلانه، همراه با احترام و مبتنی بر اصول تربیتی، می تواند زمینه ساز افزایش مسئولیت پذیری، خودکنترلی و احساس تعلق دانش آموزان به محیط مدرسه شود. پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در سیاست ها و رویه های انضباطی مدارس تاکید کرده و نشان می دهد که اتخاذ رویکردهای تربیتی پیشگیرانه و حمایتی، به مراتب اثربخش تر از روش های سنتی و تنبیه محور است. در مجموع، نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی علمی برای معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در جهت بهبود کیفیت تعامل با دانش آموزان خاطی و ارتقای کارکرد تربیتی مدارس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان خاطی ، رفتار تربیتی ، انضباط مدرسه ، اصلاح رفتار ، تعامل معلم و دانش آموز