چالش ها و راهکارهای اجرای آموزش تلفیقی از دیدگاه معلمان مدارس ابتدایی

آموزش تلفیقی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، ترکیبی هدفمند از آموزش حضوری و مجازی است که در سال های اخیر به ویژه در مقطع ابتدایی مورد توجه معلمان قرار گرفته است. از دیدگاه معلمان مدارس ابتدایی، اجرای آموزش تلفیقی فرصت هایی همچون افزایش انعطاف پذیری آموزشی، تنوع در روش های تدریس و بهبود مشارکت دانش آموزان را فراهم می سازد، اما هم زمان با چالش های متعددی نیز همراه است. یکی از مهم ترین چالش ها، ضعف زیرساخت های فناورانه و دسترسی نابرابر دانش آموزان به ابزارهای دیجیتال و اینترنت پایدار است که کیفیت یادگیری را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین، کمبود مهارت های دیجیتال معلمان و دانش آموزان، طراحی نامناسب محتوای تلفیقی و دشواری در مدیریت کلاس های ترکیبی از دیگر موانع اجرای موثر این رویکرد به شمار می رود. معلمان ابتدایی بر این باورند که ویژگی های رشدی دانش آموزان این مقطع، نیازمند تعامل چهره به چهره، نظارت مستمر و فعالیت های عملی بیشتری است که در آموزش تلفیقی به سختی تحقق می یابد. از سوی دیگر، افزایش حجم کاری معلمان، نبود الگوهای آموزشی بومی و عدم حمایت کافی از سوی نظام آموزشی، چالش های اجرایی این شیوه را تشدید می کند. در مقابل، معلمان راهکارهایی نظیر برگزاری دوره های توانمندسازی حرفه ای، تولید محتوای آموزشی متناسب با سن دانش آموزان، استفاده هدفمند از فناوری های ساده و تعاملی و تقویت همکاری بین مدرسه و خانواده را برای بهبود اجرای آموزش تلفیقی پیشنهاد می کنند. همچنین، برنامه ریزی انعطاف پذیر، کاهش شکاف دیجیتال و فراهم سازی زیرساخت های مناسب می تواند نقش موثری در موفقیت این رویکرد ایفا کند. در مجموع، از دیدگاه معلمان ابتدایی، آموزش تلفیقی زمانی اثربخش خواهد بود که با در نظر گرفتن شرایط واقعی مدارس، توانمندی معلمان و نیازهای یادگیرندگان طراحی و اجرا شود.