نقش فعالیت های مشارکتی درتحول مهارت های اجتماعی دانش اموزان

تحولات گسترده اجتماعی، فرهنگی و فناورانه در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی در حوزه پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان مواجه ساخته است. در این میان، فعالیت های مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، نقش بسزایی در ارتقای تعاملات اجتماعی، تقویت روحیه همکاری و توسعه مهارت های ارتباطی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش فعالیت های مشارکتی در تحول مهارت های اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. رویکرد پژوهش از نوع تحلیلی–توصیفی بوده و با تمرکز بر مبانی نظری و شواهد تجربی موجود، به بررسی ابعاد مختلف مشارکت آموزشی پرداخته است. یافته های نظری نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های گروهی، زمینه ساز افزایش همدلی، مسئولیت پذیری، احترام متقابل و مهارت حل تعارض می شود. همچنین، فعالیت های مشارکتی با ایجاد فرصت های یادگیری اجتماعی، موجب تقویت اعتمادبه نفس و خودکارآمدی اجتماعی دانش آموزان می گردد. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که استفاده هدفمند از راهبردهای مشارکتی در کلاس درس می تواند به بهبود کیفیت روابط اجتماعی و کاهش رفتارهای ناسازگار منجر شود. از سوی دیگر، نقش معلم به عنوان تسهیل گر فرایند مشارکت، عاملی تعیین کننده در اثربخشی این فعالیت ها محسوب می شود. در مجموع، پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و توجه نظام مند به فعالیت های مشارکتی به عنوان ابزاری موثر در تحول مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاکید می کند و می تواند مبنایی برای برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی در سطوح مختلف نظام آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری گروهی ، تعامل اجتماعی ، دانش آموزان