گامی به سوی تحقق کلاس های پویا

در عصر حاضر که نوآوری و تفکر انتقادی از مهم ترین مهارت های مورد نیاز نسل آینده به شمار می روند، نظام های آموزشی با چالش گذار از روش های سنتی و منفعل به سمت رویکردهای فعال و دانش آموزمحور مواجه هستند. “تدریس خلاقانه” به عنوان یک پارادایم نوین آموزشی، نه تنها به معنای استفاده از ابزارهای هنری، بلکه به مثابه یک راهبرد جامع برای برانگیختن کنجکاوی، تقویت مهارت های حل مسئله، و ایجاد انگیزه درونی در فراگیران تعریف می شود. این مقاله با روش مروری و با استناد به منابع علمی معتبر، به بررسی ابعاد مختلف تدریس خلاقانه، ویژگی های معلمان خلاق، و راهکارهای عملیاتی برای پیاده سازی آن در کلاس های درس می پردازد. یافته ها نشان می دهند که تدریس خلاقانه از طریق ایجاد فضایی امن برای ریسک پذیری فکری، به کارگیری روش های متنوع و جذاب، و پیوند محتوای درسی با تجربیات زیسته دانش آموزان، منجر به شکل گیری کلاس هایی پویا، تعاملی و سرشار از انرژی یادگیری می شود و در نهایت به تعمیق یادگیری و پرورش استعدادهای نهفته فراگیران کمک شایانی می کند.